|
Mei 2005
Ola, we zijn er weer. In April waren we met z’n tweeën weggeweest en zelf naar Guatemala. De gehele maand april maar eens op deze klip geweest en voor Noëlle maar een reis afgeslagen.Krijg wel weer kriebels dus de volgende maand maar eens kijken.
Eerst eens beginnen bij Roland. Met Roland
gaat het gelukkig werkelijk met de dag beter. We proberen nog steeds om de dag hem te bezoeken, al is dat niet helemaal gelukt de afgelopen maand, onder andere door het werk. Begin van de maand lag hij nog in het
ziekenhuis, uitkijkend naar revalidatie. Het ziekenhuis was qua bezoek wel weer gezellig, daar nog eens een zondagavond tot 10 uur gezeten, compleet met KFC food. In het Verriet instituut krijg je doordeweeks om 7
uur toch wel de serieuze vraag van de verpleging om te vertrekken.
In het Verriet gaat hij met de therapie gelukkig er steeds actiever bijzitten. De eerste dagen “hing” die nog in zijn rolstoel om na een paar
uur weer te verlangen zijn naar zijn bed, nu zit hij “vrolijk” in zijn rolstoel en gaat alle kanten op. Dit weekend (begin juni) zelfs een geheel weekend naar huis.
Veel weekenden dus ook doorgebracht in het
Verriet: een weekend de bbq meegenomen en als therapie, gevolgd door een klaverjas therapie het weekend daarna. Bedoel hij moet toch blijven bewegen.
 |
 
 
Zoals je ziet was het weer als vanouds. BBQ met saté en klaverjassen met eiersalade van Noëlle, a lleen ditmaal een bekertje melk voor Roland in plaats van de polar.
Voor de oplettende kijker.. inderdaad de foto’s zijn wat groter van formaat. Ik moet nog even
wennen aan het nieuwe programma.... We (Noëlle) hebben namelijk een nieuwe camera. Een hele verandering: van een compact 2 megapixel naar een 8 megapixel spiegelreflex camera. De
Canon Rebel XT, in Nederland op de markt als de Canon EOS 350.
W e wilden graag weer wat meer uit de foto’s halen dan wat nu mogelijk was met de compact
camera. Daarnaast hadden we nog lenzen liggen van de Canon EOS camera, die gelukkig ook op deze nieuwe body te gebruiken zijn. Mocht iemand nog een Canon body zoeken: wij hebben er een te koop.
Naast deze camera had ik ook mijn auto en een overtollige GSM
telefoon in de Via Via gezet. Na een paar maanden terug advertenties in de krant waarop 0 reacties kwamen, nu een 10 tal reacties voor de auto. Eerst de auto verkocht en daarna ging weer de telefoon en
belden ze voor de GSM, ook die verkocht. Kortom ruimt op. Nu stond de blauwe Chevrolet Cavalier op Noëlle’s naam en de jeep waar Noëlle in rijdt op mijn naam. Verzekeringtechnisch was dat destijds handiger.
Dit feit was Noëlle even vergeten, want na mijn SMS’je “ik heb je auto verkocht”, begon ze even te hyperventileren om kwaad op te bellen hoe ik het in mijn hoofd haalde haar jeep te verkopen.
Op mijn vraag welke auto op haar naam staat... werd ze wat rustiger en viel het kwartje (kwartjes hebben we hier gelukkig nog). De dag daarna na 3 jaar afscheid moeten nemen van de auto...
Naast de weekenden en avonden in het Verriet ook veel andere leuke dingen mogen bijwonen zoals recepties van het
werk (o.a. IMF, DEA), een trouwreceptie van Noëlle’s collega, het kraamfeest van de Cuppens, verjaardagen en een
feest voor iemand die Abraham zag, compleet met karaoke in een chinees restaurant... bijna chinese Karaoke.
Het laatste weekend had Benno nog een goed idee...een wandeling van het CBS door de pittoreske straatjes van
Otrobanda. Kortom leek me wel leuk. Noëlle nog niet helemaal blij met de afstand, ging wel mee. Werd dus strak door
Otrobanda, langs de Extra door naar het WTC en vanaf daar terug over de Koredor naar Punda. Niet echt de pittoreske
straatjes dus naar onze mening. Noëlle een blaar en zelf was ik op hoge schoenen gegaan. Die waren kennelijk ineens
uitgedroogd door de warmte. Bij de eerste meter vlogen de stukken rubber eraf en dan niet van de snelheid. Dus een
tijdje wat ongelijk gelopen en uiteindelijk was de hele zool eraf en liep ik alleen op een laag stof die er tussen zat. Voel
je wel iedere bobbel, maar ach. We zijn samen over de finish gekomen en dat is toch het belangrijkste.
De week daarna had Noëlle twee betere ideeen. Allereerst een pool biljart wat te koop stond en nu dus bij ons in de
huiskamer staat. Helemaal geweldig. Muziekje aan, drankje erbij en biljarten. Afgelopen vrijdag alles met de auto van Roland opgehaald en thuis neergezet. En nu spelen !
Ten tweede was er een bezichtiging door de Julianabrug vanuit de Kustwacht. Daar (uiteraard) bij mee gegaan. Boven op
de brug aan de Otrobanda zijde een mansgat ingekropen waardoor je onder de weg in de brug komt. Hierdoor kom je in
een grote ruimte en zo helemaal onder de weg doorgelopen richting Punda. Een grote ruimte waar dan ook alle glasvezel,
stroomkabels en waterleidingen doorheen gaan. Erg fascinerend om te zien. Halverwege ook veel mangaten en dus mooi
uitzicht op de Annabaai en de haven. Echt geweldig. Aan de Punda zijde via kleine ladders en compartimenten een pilaar afgedaald naar de grond. Leuk om daar eens binnen te zijn.
Uiteindelijk weer rustig teruggelopen naar Otrobanda zijde en weer bij de weg eruit gekropen. Hieronder wat beelden
van onderweg.
|
