Week 12 t/m 16: 15 maart t/m 18 april 2004

Na een lange tijd zonder te hebben upgedated, vele “boze” mailtjes te hebben mogen ontvangen, volg hierbij dan eindelijk een update van het weekverslag. Hierbij moeten we overigens vermelden dat ook deze update een aaneenschakelingen van feestjes is! Indien je hier een probleem mee mocht hebben raden wij je aan dit verslag over te slaan……

Een appartementgast is inmiddels ook vaste lezer, Peter welkom, en ook hij vond het wel eens tijd voor een bijgewerkt verhaaltje. De sneeuwfoto’s van de laatste update gingen kennelijk vervelen na 5 weken. Uiteraard is deze nog steeds te lezen en te vinden in het overzicht.

Deze weken was Noëlle dus tweemaal op reis. Hadden we eerder aangekondigd een 2 weken naar Florida te vertrekken is dit op het allerlaatst gewijzigd in een ruime week Nederland voor Noëlle en vervolgens een week Florida.
De reden was helaas wat minder van het bezoek aan Nederland, namelijk de gezondheid van haar vader. Noëlle is dus voornamelijk daar geweest met een terugreis via een avond/nachtje Peter en Constance, via Delft en Hans, Margreet, Milan en Yentl naar Schiphol.
Van dat bezoek alleen een foto collectie opgenomen.

In de week dat ze terugwas mocht ook het Antilliaanse elftal aan treden in de voorbereiding voor de WK met ‘onze bondscoach’ Pim Verbeek. Na een 2-0 nederlaag in en tegen Antigua werd het ditmaal een ruime 3-0 overwinning voor de Antillen. Volgende tegenstander wordt Honduras... we zijn benieuwd.

Uiteraard gaat dit verslag het meeste over de afgelopen week vandaar dat wij dan ook op dat punt zullen inhaken om de grote inhaalslag te plegen……

De afgelopen week verbleven we in Amerika, Kissimee, gelegen bij Orlando in de staat Florida. Dit ter gelegenheid van het feit dat de ouders van Benno 40 jaar getrouwd zijn en ons hadden uitgenodigd om samen met de broer van Benno zijn vrouw (Monique) en kinderen (Ruben & Lars) dit heugelijke feit te vieren. Om hier te komen moet je vanuit Curaçao een vliegreis van 3 ½ uur ondernemen naar Miami en vervolgens een uur of 4 rijden om op plaats van bestemming te komen. Dit lijkt een simpele onderneming maar toen wij op donderdag 8 april j.l. wilden vertrekken bleek dit een zeer moeilijk te zijn.

In de vroege ochtenduren stonden wij al op Hato airport als derde in de rij (zeer belangrijk feit) te wachten zodat onze koffers ingecheckt konden worden. Met het inchecken bleek al gauw dat het vliegtuig overboekt was en dat er voor 1 van ons beiden geen plaats was. Een vreemde zaak als je je bedankt dat we juist 5 dagen voor het vertrek door de vliegtuigmaatschappij DCA waren opgebeld, dat onze tickets gewijzigd waren en dat we dus nieuwe tickets moesten komen ophalen. Nee, alles was geregeld, zelfs tot gereserveerde plaatsen aan toe maar niet bleek hiervan waar.

Upgraden naar een business ticket was niet mogelijk daar het vliegtuig bomvol was. Enfin, dan maar op de stand-by geplaatst en maar wachten. Ondertussen belde Noëlle nog met een dame van het reisbureau van de Marine, en die dame gaf aan dat er nog 4 open plaatsen waren in de business class. DCA gaf aan dat het systeem van de marine 1 dag achterliep en dat dat dus niet waar was.

Enfin om een lang verhaal kort te maken, is Noëlle uiteindelijk wel meegevlogen maar heeft Benno het volgende toestel (via Haiti) moeten nemen en zelfs dat koste moeite. Geen leuk begin en de stemming zat er dan ook nog niet in. De broer van Benno en zijn vrouw met kinderen vlogen overigens op de eerste vlucht mee.

In Miami kostte het de “familie” ruim 2 ½ uur om door de immigratie te komen waardoor we rond 19.00 uur s avonds pas door de douane heen waren. Benno echter, die 3 uur na ons vloog kwam via een special service naar binnen en voegde zich dus een kwartier later bij ons. Peter haalde de auto op en zo kon de reis beginnen naar Kissimee alwaar de ouders van Benno en Peter al waren.

In Kissimee wisten we niet waar de huisjes waren gelegen en gingen op zoek naar het verhuurbureau dat uiteraard al gesloten was. Tja, wie verwacht er ook nog gasten rond 00.30 uur. Niemand toch? We hoorden achteraf dat zij tot 20.00 uur op ons gewacht hebben. Bij het bureau lag in een kluis de routebeschrijving naar het huis toe en zo belandden we bij zeer slaperige ouders die alvast waren gaan slapen. Het weerzien was erg leuk en na dit nachtelijke uurtje was iedereen blij dat het bed alvast opgemaakt was want de oogjes vielen zoals gezegd toe.

Naast het veertig jarig huwelijk van de ouders van Benno en Peter stond deze week ook in het teken van Walt Disney World! Als je er zo dicht bij in de buurt bent moet je dat natuurlijk ook gezien hebben. (wij bezochten dit nu voor de 2^e keer)

In totaal hebben we 4 dagen in de parken doorgebracht en hebben hier van genoten. Magic Kingdom, Animal Kingdom, de MGM studio’s en Epcot, we hebben het weer allemaal gezien.

Voor de mensen die hier nog nooit geweest zijn; het is niet vergelijkbaar met Euro Disney! Heb je in Frankrijk 1 park, in Orlando is dit gesplitst in 4 parken en die zijn allemaal wat groter opgezet en … de service is zeer goed.

Omdat we jullie niet willen vervelen met een opsomming van wat wij allemaal per dag gedaan hebben we er een paar bijzondere momenten uitgelicht.

• Als eerste in gedachte komt de boomstam op. Hierin zaten we met de hele familie in een boomstam die via een baan met water langs leuke opgezette tafereeltjes voert en tevens kleine hoogteverschillen heeft waardoor je steeds een val maakt. In deze boomstam zaten Benno en ik voorin en de ouders van Benno achterin waardoor Peter, Monique en Ruben & Lars in het midden zaten. Dachten we het geheel bijna gehad te hebben werden we een hele hoge baan op getransporteerd en op het hoogste punt keek je over het gehele park uit. Vervolgens wordt je dan gelanceerd naar beneden en spat het water overal heen. Wij waren het minste nat, de ouders van Benno kregen de volle laag (haha)
  
  
  
  
  
• Raften was een paar dagen later in Animal Kingdom. Het werd dus wie het laatst lacht, lacht het best want ditmaal draaide het bootje dus net verkeerd voor ons en kregen wij de gehele golf over ons heen. Behoorlijk nat kunnen we wel zeggen. Wel slim commercieel van Disney want aangezien het aardig tegen de avond liep en wij het nogal koud kregen, verplicht een nieuw Disney shirt gekocht..
  
  
  
   

• De show die gegeven wordt in de MGM studio’s hadden wij nog nooit gezien en na een dagje Animal Kingdom besloten wij dan ook deze show nog even te gaan kijken. Nog wat nieuwe attracties uitgeprobeerd, de 3D muppetshow nog eens bekeken (helemaal top) en vervolgens gaan zitten en kijken. Wat een spectaculaire show, zo mooi. Er werden beelden in een waterfontein geprojecteerd, lichteffecten en disney figuren. Een echte aanrader

• Uiteraard kwam Noëlle ook weer voor haar vriendje Goofy. Ditmaal heeft ze er overigens maar 1 gekocht, wellicht omdat de keuken al aardig vol zit. Van BBQ’en kan die jongen in ieder geval nog veel van mij leren, gezien zijn pruttelende pit achter de auto.

Naast dit hebben we ook heerlijk gegeten bij een steakhouse, uiteraard ook de Mac en taco bell (voor de kids), gezellig een 2 tal keren ge-bbq-ed bij het huis, geshopt en midgetgolf gespeeld.

Wat betreft het shoppen hierbij nog een kleine vermelding. Is Noëlle op Curaçao niet gediend van het shoppen en hoeft het voor Benno ook niet zo nodig, in Florida hebben wij ons hart opgehaald. Wat een keus ten opzichte van Curaçao, totaal niet vergelijkbaar maar wel heerlijk om weer eens zo rond te lopen en ook het een en ander te kopen. Kwamen wij in november 2003 terug van de Dominicaanse Republiek met een extra koffer met kleding voor Benno, ook deze keer hadden we in ons koffer extra tassen meegenomen die we zoals jullie wel begrijpen echt nodig hadden. Samen hebben we leuke kleding kunnen kopen en wat gereedschap waar op Curaçao wat moeilijker aan te komen is.

Midgetgolf, een leuk tijdverdrijf waaraan wij ons ook een middagje hebben schuldig gemaakt samen met Peter, Monique en de kinderen. Gewapend met golfstick de 18 hole’s baan op, een hele belevenis als je deze tak van sport niet dagelijks beoefent. Wat erg opvallend was dat de kleinste van 4 jaar geregeld uit de losse hand in relatief weinig slagen de bal in het putje kreeg. Leuk om te zien en frustrerend als je zelf wat meer slagen hiervoor nodig hebt. Toch werd er ook resultaat geboekt deze middag want zowel Benno, Monique en Noëlle sloegen alle 3 een hole-1-one! Toppertjes dus…

Kijk dat er voor de dames ook rondes van 6 slagen waren, doet op dit moment even niet terzake.

Aan alles komt een einde, zo ook aan een leuke vakantieweek, in de orange state!

De terugvlucht stond alweer voor de deur en wederom problemen. Lang leve de DCA. Dit maal stonden wij beiden niet vermeld op de vlucht terwijl wij toch echt een ticket in onze handen hadden. Vreemd maar waar. Om een lang verhaal kort te maken zijn wij uiteindelijk op een extra vlucht geplaatst die slechts met 45 minuten vertraging vertrok. Op de airport van Miami kwamen wij nog een collega van Noëlle tegen die net als wij had genoten van de wondere wereld van Disney. (Snappen jullie nou hoe het komt dat wij hem niet tegen gekomen zijn?)

Uiteraard ook hiervan een uitgebreide(re) foto collectie.

Op zaterdag 17 april waren wij alweer 3 jaar getrouwd en omdat we nog niet genoeg feestjes hadden gehad, de afgelopen tijd besloten we maar samen te gaan uiteten. Gepland was heerlijk te tafelen bij restaurant de Gouverneur, echter de lokale bridgevereniging had hier de middag doorgebracht met bridgen en juist op het moment dat wij zouden gaan eten werd de prijsuitreiking gehouden. U begrijpt het al veel lawaai, soms aangestoten en net of je zat te eten in de plaatselijke sportkantine. Het eten was overigens zeer lekker.

Vervolgens hadden wij aansluitend een film gepland bij de bioscoop maar helaas kwam hier ook een kink in de kabel. Alles films waren uitverkocht en zo belandden wij die avond wat vroeger in bed dan anders.

Tot de volgende week!,

AYO, Noëlle en Benno