Oktober

Oktober 2004

In het laatste verslag stond het al vermeld... we gaan terug naar maandelijkse updates. Wekelijks is gewoon de tijd niet voor en we moeten ook wat te schrijven hebben toch...

In de vorige update stond alles over het verblijf van Benno in Nederland en op Guernsey, veranderingen rondom ons huis en in huis en de Huricane Ivan die over Curacao en Noëlle trok, terwijl Benno in Trinidad en Tobago was.

Voor de verandering is Benno in de maand oktober richting Panama vetrokken, dat dus deze keer. Nu plechtig beloofd de volgende keer samen met Noëlle een vliegtuig in te stappen.. en dat moet wel gaan lukken (denk ik).

Dus deze maand

 

Benno in Panama

Voor het werk ditmaal naar Panama vetrokken. Waar  een tijdje terug nog een rechtstreekse vlucht was van, ik gok 2,5 a 3 uur, is tegenwoordig het vliegschema via Miami. Kortom een heenreis via die stad met een overstaptijd van 8 uur (wel geweldig voor shoppen) en terug de sightseeing via Miami, Puerto Rico, een complete reis van 15 uur. Heerlijk dat reizen in de regio :)
Nu ik geweest ben, zal die rechtstreekse vlucht wel terugkomen.

Op de heenreis dus via Miami gegaan en daar de Dolphin Mall bezocht. We zijn weer wat kledingstukken rijker. Ook gelijk voor loudspeakers voor buiten gekeken. Op Curacao al veelvuldig naar gevraagd en al een paar maanden twee sets in bestelling staan bij Radio Shack. Veel verhalen, maar weinig aflevering. Dat die verhalen toch niet helemaal klopten bleek dus bij de Radio Shack in Miami. Nog keuze genoeg, alles op voorraad en de sets die we uitgekozen hadden voor de helft van de prijs.

Kortom we hebben nu muziek all around.

Voor het werk dus doorgevlogen naar Panama na de Amerikaanse kortzichtigheid. Was alleen toegestaan om 2 stuks handbagage te hebben en daar stond ik met mijn tig plastic zakjes van het shoppen. De persoon achter mij was zo vriendelijk om een grote plastic te geven. Daar alles ingegooid en ze waren weer helemaal blij. Toch fijn dat je mensen zo snel en gemakkelijk tevreden kan krijgen :)

In Panama doorreden naar Panama City, waar ik verbleef in hotel El Panama. Gelukkig schonken ze ook Panama bier, waardoor ik niet zoveel hoefde te onthouden, niet meer dan het woordje Panama. De woensdag avond was voor een bezoek aan het Panama gepland. Het me er ook weinig in verdiept, maar had voor mijzelf een groot kanaal in gedachten.

De van het complex was eveneens groots evenals de hele wijk behorend bij het complex, waar je doorrijdt om uiteindelijk bij de sluizen komen... en tja toen vielen de sluizen tegen qua grootte. Andere kant, als je het terugplaatst in de tijd (100 jaar oud) is het wel een geweldig prestatie geweest.

Een gezellig avondje dus daar op het terras gestaan en alle boten staan bekijken die de sluizen doorgingen. Dat alles onder het genot van hapjes en drankjes. Verder zelf wat in de stad kunnen rondkijken. Een enorme stad met, zeker ‘s avonds, een mooie sky line, zo langs het water. Daarnaast veel werk dus weinig zien.

Helaas ook wat mindere ontdekkingen in de koffer bij thuiskomst. Oke Noëlle vond de cadeaus leuk, daar lag het niet aan, maar mijn pak was als een prop terug geduwd door die fijne Amerikanen en nog erger.. mijn pennenset eruit gejat. Was en ben echt enorm kwaad. Die eikels maken je koffer open daar kan je al niets meer tegen doen, maar halen er nu kennelijk ook dingen uit…. Zo is reizen echt niet leuk meer.

 

Huis

Rondom het huis uiteraard ook weer verder gegaan. Helaas stond ook de schuur een paar maal geheel blank. Waar de eerste gedachte was bij een verstopte afvoer, bleek het dus de wasmachine te zijn.

De gehele bedrading was in het aandrijfwiel gekomen, waardoor ook de thermosstaat uit de trommel gerukt was.

Het bedrijf op Curacao wilde wel bestellen maar dan met een levertijd van 3 maanden. Toen we aangaven dat sneller te kunnen, kwamen ze met het voorstel het dan graag erin te willen zetten voor ons. Na alle ervaringen met de airco (zie laatste verslag), wederom vriendelijk geantwoord dit ook zelf te doen.

Gelukkig alles snel via Nederland kunnen krijgen na het aanleveren van alle serie nummers en wat digitale foto’s. Peter bedankt! Nu nog 1 onderdeel kapot, dat alternatief kunnen oplossen en binnenkort ook dat onderdeel op Curacao. Maar we kunnen weer wassen!

Uiteraard ook weer wat verder gegaan met planten in de tuin. Die verrichtingen hieronder. Het nieuwe project dakgoten en boeiboorden ook gestart. Helaas valt dat project wat in het water... na de eerste laag nog nooit zoveel regen zien vallen op Curacao in 2 weken tijd. Hebben in die periode het halve jaargemiddelde in ons tuintje zien vallen. Goed voor de tuin... blijft het project echter voorlopig wel bij een grondlaag aan de voorzijde. Overdekken van de porche bij het 2 kamer appartement krijgt nu maar eerst de prioriteit.

Daarnaast ook erg gezellige mensen in het appartement gehad, waar we al een lang mail contact mee hadden gehad. De foto’s van Milan dus ook hieronder. Nogmaals dank!

 

Amstel Bright Race

De laatste woensdag van deze maand maar eens op tijd gestopt met werken. Snel naar huis vervolgens om mijn fietsje in orde gaan maken, wat verdere voorbereidingen en toen Noëlle opgehaald. Doel was Porto Marie waar een mountainbike clinic werd georganiseerd met Bart Brentjens (3e olympische spelen 2004). Was een leuke middag met fietsen en veel bekende renners erbij. Erg leuk zo mee te maken.

De oom van Noëlle, Pierre, heeft iemand in zijn fietsgroep die een reis van het AD gewonnen had naar Curaçao om hier de wereldbeker party en de Amstel Bright race bij te wonen en al deze wedstrijden. Hem dus ontmoet die dag. Aardige man die ook zeer goed kon fietsen. Hij was samen met een vriend op Curaçao (Wim en Tom). Noëlle verder die middag met Barbara en Kyra bij Porto Marie.
Einde van de dag gingen de bbq’s aan en kwamen de drankjes te voor schijn. Kijk daar doen we het nu voor. Even afzien, wetende dat er lekkers bij de finish is. Werd een volledige avond, met live band en met veel bekenden etc. Niet slecht dus.

Na de vrijdagavond ook gezellig met Wim en Tom te hebben doorgebracht werd de Amstel Bright Race op zaterdag vervolgd. De ochtend nog even gewerkt maar daarna snel door riching Waaigat voor de start.. en later finish.

Gekeken, genoten en alle bekende renners weer gezien. Was weer beter opgezet dan de voorgaande jaren. Om 5 uur kwam ook Prins Albert van Monaco aan samen met Pieter Christiaan, de Nederlandse prins. Uiteraard ook vergezeld door onze Gouverneur. Het hele gezelschap begeleid door een collega van Noëlle (adjudant van de Gouverneur) en Nick Kouwenhoven.. tegenwoordig directeur van Laurens. De organisatie die de beide prinses begeleidde. Kijk en Nick ken ik nog van mijn vorige werk... dus snel omgelopen. Noëlle haar collega aangegeven dat ik Nick kende.. die kreeg dus een schouderklopje.. Benno mocht langs alle security en daar gezellig staan praten en de hand mogen schudden van beide prinsen en een kort gesprek. Zo sta je nog eens ergens. De avond was de wereldbeker party op Mambo en het verdere afscheid van Leontien van Moorsel. Een mooie avond met alle renners, Guus Meeuwis, Leontoen van Moorsel .. en natuurlijk groots vuurwerk. Zo nog een tijdje gestaan tot 2 uur.

Wim Schoenmakers uit Vlodrop

Leontien en Noëlle

toppers op de voorgrond, gade geslagen door benNoëlle....

Erik Dekker, Leontien van Moorsel, Rebbelin en de wereldkampioen / winnnaar Amstel Bright Race Freire

Guus was er ook weer....

de prinsen, de Gouverneur en Nick

 

 

Tja, en wat gebeurde er nog meer...

  • Allereerst dat Noëlle wel heel enthousiast was om naar haar werk te gaan. Vloog en rende weg. Helaas sneller dan haar voeten, waardoor de enkel verzwikte. Werd dus even werk... ziekenhuis voor de foto’s en een constatering van een scheurtje in het bot. Doktersvoorschrift was rust en krukken... die laatste had Noëlle wel na een dag gezien.
  • UTS heeft wat minder zin om te werken. Kortom die arbeiders zullen niet snel de enkels verzwikken door het snelle werken.
    De leidingen in de straat en naar de huizen worden verniewd. Nu waren die in onze tuin net nieuw.. maar het is net zoals de bedrijven in Nederland... plan is alles nieuw dus dan wordt alles nieuw.
    Helaas heeft de nieuwe lijn nog een storing waardoor de telefoon thuis nog niet wordt aangesloten op de kabel die nu wel op de gevel is bevestigd.
    Met het graven van de nieuwe lijn is de oude beschadigd waardoor internetten nu al 3 weken bijna onmogelijk is. Je gaat het waarschijnlijk al raden... de oude storing wordt niet meer verholpen... ze gaan immers over op de nieuwe kabel, de storing in de nieuwe kabel is onbekend en kan nog even duren..... Fijne mensen de mensen van de storingsdienst, ze vragen nog net niet om een mail (per internet) te sturen om het aan te melden :)
  • Zo ook nog gekeken naar een andere auto. Maar helaas kwamen we er niet uit. Met 2 auto’s een proefrit gaan maken. Een vertrouwden we niet qua koeling en bleef de keuze dus beperkt. Hij had eerder aangeven 7 a 7 ½ duizend voor mijn auto te geven maar wilde de zaterdag aansluitend eerst een ritje daarmee maken. De auto die we hadden gezien was 26.800 en daalde tijdens de proefrit tot ongeveer 25.000. Rekening houdend met het eerder genoemde bedrag hadden wij dus een max voor ons zelf gezet van 19.000. Na het ritje kwam hij terug en gaf aan dat technisch alles oke was.
    Kwam hij met de prijs van 22.000 gulden met inruil. Hele verhalen erbij over autohandel bla bla.... Leuke techniek: mensen interesseren voor een auto en dan de winst pakken. Helaas met ons dus niet, niet zo emotioneel op auto’s.
  • Het spantenbier vloeide afgelopen maand ook nog bij Peter en Monique & de neefjes. Voor het nieuwe huis was er mede door de aannemer een feestje georganiseerd. Was gezellig allemaal en bleek zelf de aannemer ook weer te kennen. Hij wist weer niet dat Peter en ik broers waren, tja de wereld is maar klein.
    De vlag werd dus tegen het dak gespijkerd en daarna de aannemer het dak op om het bier over de spanten te spuiten en Ruben en Lars erachter aan. Ruben vond het allemaal ook wel leuk en had kennelijk op TV gezien dat ze ook elkaar onder spuiten na autoraces bijv.
    Kortom hij nam de fles over, even wat over de pannen en daarna was de aannemer aan de beurt. De rest ging dus over zijn hoofd heen. Mooi als je zo jing bent, dan lacht iedereen er nog om... al was het wel zonde van het trapistenbier.
  • Als laatste dan nog maar vermeld dat we er weer een bbq kunnen bijschrijven op daaibooi en dat Benno er ook weer een jaartje heeft bijgeschreven. Die verjaardag overigens verder rustig gevierd.

 

Tot de volgende maand!

AYO, Noëlle en Benno