 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||
 |
||||||||||
|
||||||||||
|
Week 14: 31 maart t/m 6 april 2003 Bon dia tur hende. Helaas weer wat later dan de beloofde maandag... maar afgelopen maandag zijn en Hans, Margreet en Milan gearriveerd en zaten we nog bij te komen van de triatlon de zondag daarvoor en het bezoek van Benno’s ouders eerder die week (geintje..) In het verslag van vorige week had ik nog enkele foto’s beloofd. De foto’s van de haventocht staan nu dus ook in het foto-overzicht. Voorgaande weken was ik al begonnen met onze belevenissen wat per item neer te zetten zodat het niet een verhaaltje wordt van maandag deden we dit en woensdag dat, hier zijn het ook normale (werk)weken.... Vanaf nu een korte index aan het begin. We gaan wel z Deze week in de ‘Bennoëlle week’: Naar aanleiding van onze site, hadden we al regelmatig e-mail contact gehad met Peter & Jacqueline Slotboom aangezien zij ook plannen hebben om hierheen te emigreren. Om deze plannen verder in te vullen door actief te solliciteren en nog een keer het eiland te ‘proeven’ waren ze deze week op Curaçao. Maandagavond super gezellig gepraat over hun plannen en onze belevenissen. Ook zij hadden de stelling genomen: als er één een baan heeft gaan we. Nu is Jacqueline aangenomen bij Knipoog, toevallig ook weer onze kapper, dus was aan die voorwaarde voldaan. Aangezien zij ook 2 kinderen hebben, is de stap des te groter. Maar zondag kregen we het bericht dat ze definitief komen!! Afgelopen zaterdag stond de advertentie al in de Amigoe maar ook even via deze weg: voor de eerste periode (vanaf 1 juli 2003) is dit leuke gezin op zoek naar een oppashuis, als iemand wat weet, kan je Peter en Jacqueline mailen! Nu was het wel dezelfde kapper waar Jacqueline gaat werken de reden dat we een stuk later op de afspraak waren. Daar heeft Noëlle namelijk van half 4 tot 10 voor zeven in de avond gezeten. Het meisje stond alleen en alles liep dus aardig uit. Helaas kon Noëlle ook niet weg lopen aangezien er al kleuringmiddel in de haren zat en dat geeft dan ook van die rare effecten. De hele avond werd er overigens nog een met hindernissen. Toen we aankwamen op Chocogo Resort had een auto zich vast gereden op de keien die de weg afbakenen. Dit zodanig dat er een precies onder zijn vooras zat en Benno de krik kon hanteren om de mensen verder te helpen. Bij het verlaten van het Resort was de bewaker ’somewhere.....’Iemand die naar binnenwilde had maar tijdelijk de auto voor de slagboom gezet waardoor ook het uitgaande verkeer gestremd was. Een half uurtje later, waren we weer op weg. De rest van de nacht doorgebracht met een lekkende airco (service beurtje??) en om 3 uur ‘s nachts een huilconcert van de honden in de buurt... maar verder lekker geslapen.
De ouders van Benno waren natuurlijk ook nog op Curaçao deze week. Aangezien het hun derde bezoek is aan het eiland hadden ze geen gids meer nodig voor de weg, alleen een auto. Benno werd regelmatig naar het werk gereden en zelf trokken ze erop uit om te lopen en zaken te bekijken. De dinsdagavond gezellig bij Fort Nassau gegeten. Een van de betere restaurants van het eiland en dat op een top locatie, gevestigd (zoals de naam al zegt) in een fort. Vanaf het restaurant een zeer mooi uitzicht over Punda, Otrobanda en de Annabaai. Mooi uitzicht, heerlijk eten en vriendelijke bediening: wat wil een mens nog meer..... Het wegrijden werd effe wat minder, een lekke band. Zo te lezen heeft Casaspider er een per maand, voor mij was het de eerste sinds een jaar. Dat is dan weer het voordeel zullen we maar positief denken. De band bleek een dag later ook echt lek waardoor plakken echt geen optie meer was, alleen een nieuwe band. Mark en Natascha hadden al menige maal met mijn ouders gemaild aangezien zij reisplannen naar Peru hebben en Benno’s ouders er vorig jaar geweest zijn. Bij Delifrance was de afspraak gemaakt om er een avondje ’Peru’ van te maken. Natascha had voortreffelijke lasagne gemaakt en daarna gingen de fotoboeken open en kwamen alle verhalen los. Nu de belevenissen van Mark en Natascha maar afwachten in Peru. Donderdag vlogen ze helaas weer terug naar Aruba en waren ook de 2 weken weer voorbij gevlogen. Er zijn nog te schilderen kozijnen over dus wie weet.................. Ondanks dat de vlucht verlaat was, zijn ze toch maar op Hato gebleven en wij het geheel maar afgesloten bij de Tropen.
VIP vaardag Koninklijke Marine Zaterdag hadden we het geluk dat we via Noëlle’s werk waren uitgenodigd voor de VIP vaardag van de Koninklijke Marine. Op het stationsschip Hr. Ms. Bloys van Treslong waren we te gast ter gelegenheid van de VIP-vaardag van de Commandant der Zeemacht in het Caribisch Gebied, tevens Commandant Kustwacht, Generaal der Mariniers R. Zuiderwijk. De jaarlijkse vaardag was ditmaal speciaal aangezien het schip einde van dit jaar uit de vaart gaat na 24 jaar dienst en mede daarom acht leden van de familie Bloys van Treslong, de nazaten van de naamgever van het fregat: jonker Willem Bloys van Treslong (1529-1594) ook aan boord waren, speciaal overgekomen uit Nederland. Het fregat heeft in het Caribisch gebied voornamelijk kustwachttaken: acties in samenwerking met de eenheden van de kustwacht van de Nederlandse Antillen en Aruba tegen drugs- en mensensmokkel, visserij-inspectie, opsporing van milieudelicten en SAR-acties (Search and Rescue) De Bloys van Treslong is verkocht aan de Griekse marine en was het laatste S (standaard)-fregat uit de Kortenaer-klasse. In december wordt de Bloys van Treslong, vervangen door een M (multipurpose)-fregat uit de Karel Doorman-klasse. Om 9 uur gingen we dus aan boord van de Bloys van Treslong. Hierop een perfecte dag gehad. Je komt toch altijd weer snel mensen tegen die je op de een of andere manier vanaf het eiland maar ook vanuit Nederland kent. Ook de Marine wordt met loodsboten de haven uitgeholpen, ondanks dat dit de enige boten zijn waarvoor dit niet verplicht is. De havenmonding van Curaçao uitvaren is spectaculair. Onder de hoge Julianabrug door en dan langs de Handelskade de zee op. De eerste demonstratie was varen met hoge snelheid. Deze actie is waarschijnlijk expres aan het begin gedaan aangezien dan nog niet iedereen gewend is aan een boot. Met hoge snelheden wordt dat des te leuker, al keek volgens mij niet iedereen happy. Voor de geïnteresseerden even wat cijfers. Het fregat is 130,5 meter lang, 14,6 meter breed en voorzien van meerdere wapens, torpedo lanceerinrichtingen tegen onderzeeboten en 1 wapendragende helikopter de LYNNX. De vier Rolls Royce straalmotoren (identiek aan de motoren die een concorde hangen) drijven de boot aan. Als die aanjagen lijkt het wel of je op gaat stijgen, hetzelfde fluitende geluid als je bij vliegtuigen hoort. Maar daarna ga je met een power van 60 km/u over het water en dat is hard op het water. Gave manoeuvres Bij windkracht 6 en een aardig ruwe zee was de hoge vaart demonstratie gaaf. Ondanks waarschuwingen vooraf werden natuurlijk toch mensen geheel of gedeeltelijk (wij dus) nat door de behoorlijke hekgolven. Ook veroorzaakt nadat het schip had laten zien in 10 seconden en binnen haar eigen lengte van 130 meter tot stilstand te kunnen komen vanuit een snelheid van 30 knopen. Direct aansluitend gingen de demonstraties verder, een 16 stuks in totaal die morgen. Schieten met de goalkeeper (rader zoekt automatisch zijn doel) en laag over scherende Orion’s die pakketten afgooiden, die vervolgens opgepikt moesten worden. Daarna demo’s van de kustwacht heli en schoten voor de boeg voor een ander (marine) schip op zee met diverse wapens. Ook de kustwacht deed volop mee met de Panther met demo’s van met enteren van boten en de lynch helikopter die de boot tot stoppen bracht. Foto’s hiervan staan natuurlijk in het foto overzicht en hier als test een video fragment. Eens kijken of dat ook werkt.
Om 12 uur ging (het kan ook bijna niet anders) een top buffet open met de “blauwe hap”, een rijsttafel. Aangevuld met Grolsch bier van de tap! De rest van de middag zo doorgebracht waarbij de Bloys van Treslong langs de kust van Curaçao voer wat andere blikken op het eiland oplevert. Mooi om het nu ook eens vanaf die kant allemaal te zien. Aan het einde een gesprek met, ach ik zal zijn naam maar niet noemen, en de chef staf (tevens plv commandant der zeemacht in het Caribisch gebied) waarvoor Noëlle werkt. Nu wist die persoon niet de functie van die man. Hij begon dus grappig te vragen waar de medailles voor waren, of ze waren voor 1000 km schade vrij rijden (er zat immers een soort wieltje op) en naar de rangonderscheiding tekens. Bij de uitleg werd hij toch wat stiller (die met het wieltje bleken hoge onderscheidingen), schrok enigszins bij de uitleg van de rang en kwam toen maar terug op zijn grap van het wieltje. Er is nog lang over gelachen op de basis. Komende week zullen we hem een A4’tje sturen met alle rangen....
Lang getwijfeld en toch maar gedaan. Als ik langs de kant sta, denk ik volgende keer doe ik mee, als je meedoet denk je, ik had ook lekker aan de kant kunnen staan met een biertje.... De tijd was nog verre van optimaal, 1 uur 56, maar voor een eerste keer ook weer niet slecht. Zondag voor de 1e keer meegedaan aan de off road triatlon bij Boca Sami (St. Michiel). Overall een 68e plaats van de 94 deelnemers. Ik had startnummer 90. Als je het in andere sportwedstrijden (zoals tennis) vergelijkt met het plaatsingsnummer ben ik toch zeker 22 plaatsen gestegen. Het was goed om te doen maar wel enorm zwaar zeker door het off road karakter. Dus zwemmen in zee (met behoorlijke stroming en wind die de hele wedstrijd een vermoeiend component was), fietsen door het terrein (enkele malen fiets aan de hand) en daarna lopen wat in het begin meer klauteren was over rotspartijen. Onder de deelnemers: Kees, Frank, Richard, Barbara, Peter en Walter, van wie Walter het helaas niet heeft uitgelopen door last van zijn rug. Op www.triathlon-curacao.com is de wedstrijd terug te vinden en in het foto-overzicht natuurlijk ook de foto’s. Ook bij Casaspider vind je 44 foto’s van dit spektakel, inclusief de dans wedstrijd voor de kinderen na afloop. Bij Bouwland (wat later bleek het voormalige restaurant Bouwland te zijn en nu Nexio grill) weer het vocht en eten aangevuld. Geen tent voor een volgende keer, maar wel commercieel: Bij binnenkomst bevestigen dat alles er is..... bij bestelling al aangeven wat er niet is, bij opnemen bestelling nog wat minder en na bestelling kwam ze nog een keer terug dat een gerecht er ook niet was.....drinken hadden ze in ieder geval wel.
Dat was weer de BeNoëlle week. Wat gebeurde er verder nog: Bente nam deel aan de grote flamenco dansvoorstelling. Op de site van Bente & Ino vind je alle foto’s. Wij waren niet in de gelegenheid dit te bezoeken. Zondag werd het eiland ‘opgeschrikt’ door de aanhouding van politici in het onderzoek naar fraude bij overheids NV’s. Nu doet dit eiland niet moeilijk met initialen etc in de krant. Alles komt hier met naam, leeftijd en vaak adres en/of foto in de krant. Anthony Godett is de leider van de grootste oppositie partij, Frente Obrero, op het eiland en Nelson Monte de big guy daarachter. Maandag stonden de kranten er vol van: en dat het goed was dat het wordt aangepakt maar ook hoe onbehoorlijk het is om mensen op zondag aan te houden en dat Nederland (lees Minister Remkus) er achter zit. Ook het feit dat het 6 weken voor de verkiezingen gebeurt wordt aangegrepen om te roepen dat het OM niet democratisch bezig is en zo probeert de partij kapot te maken. De andere persoon op de foto, Ramon Chong, is overigens van de PNP.
Wellicht volgende week meer nieuws hierover. |
||||||||||
|
Vanaf Curaçao weer een goede nieuwe week gewenst met veel plezier! Tot de volgende week! AYO, Noëlle en Benno |
||||||||||
