Week 13: 24 maart t/m 30 maart 2003

Bon dia tur hende. Na de lange update van vorige week (een drie weken verslag) met het carnaval, bbq op daaibooi en natuurlijk St Maarten ditmaal weer regulier een weekverslag. Het verhaal van de voorgaande weken is er uiteraard ook nog steeds of te vinden in het weekoverzicht.

Deze update ook vanaf de nieuwe laptop. Na het uitbranden van de Sony laptop, waar totaal geen support voor is op deze eilanden, op St Maarten een Toshiba gekocht met alles erop en eraan. We zijn weer helemaal blij. Voordeel is dat dit merk hier gangbaar is, waardoor, mocht er iets misgaan, we ergens heen kunnen stappen.

Nu hadden we voor de reis ons niet echt verdiept in laptops en bijbehorende prijzen, alleen het verhaal dat het op St Maarten nog voordeliger moest zijn.  Achteraf bleek dat ook het geval en kan je voor dat voordeel ongeveer 1 ticket en 2 overnachtingen betalen..... Ook weer allemaal wat nieuwer dan de Europese markt, wat ik zo op de website van Toshiba.nl en Toshiba.com zag.

Naast de oorlog in Irak gaat het leven hier uiteraard ook verder. Wel was zelf hier een heuse demonstratie waarbij de 4-baans weg naast het Amerikaanse consulaat versperd werd door actievoerende Antillianen en jawel ook Irakezen.
Daarnaast is de stroomvoorziening de laatste periode weer eens kritiek door het uitvallen van enkele generatoren. Ging het maanden goed, nu was het weer regelmatig raak en werden wijken beurtelings geschakeld om iedereen wat stroom te geven. Ik ga er maar vanuit dat het technische storingen zijn en geen terroristische aanslagen....

De mails met plaatjes en filmpjes komen uiteraard ook weer binnen met de bekende ‘grappen’. Onderstaande die ik o.a. via mijn broer kreeg is aardig............

Eens denken wat er verder gebeurde op deze klip. Benno’s ouders zijn weer op bezoek dus activiteit was er zeker. Nu is het al hun 3^e bezoek aan dit eiland dus die gaan geheel hun eigen gang en rijden en lopen het eiland over. Verder geen vrije dagen voor ons nodig en hebben zij zich zelf vermaakt. Zeker niet op de laatste plaats door ook actief de deuren af te lakken van het 1 kamer appartement en snoeien en andere klusjes rondom het huis.  BEDANKT!!!!

De dinsdag gingen Peter en Ida trouwen in Delft op Peter’s verjaardag.... Het geheel was goed te volgen via www.delft.nl/webcams, waardoor wij alle 2 het geheel hebben kunnen zien en als bonus ook nog eens veel van onze oude buren. Op dat soort momenten is het balen dat we zo ver weg zitten, maar door de techniek is het toch ook weer goed te volgen. Ons cadeau was gelukkig ook tijdig gearriveerd, al ging het ditmaal heel snel. Ook Margreet had haar verjaardagskaart ditmaal 3 weken voor de verjaardag.

Ook snel ging uiteindelijk de laptop na alle betalingsperikelen afgelopen week. Door Boolchands St Maarten deze kant op gestuurd en binnen enkele dagen op Curaçao door de douane heen weer op te halen bij de vestiging alhier.
Ze begonnen nog even dat naast de USD 950,00 er een bedrag bijkwam voor transport en douane bepalingen, maar op mijn reactie dat USD 950,00 de deal was en niets anders werd het stil en hadden we kennelijk de deal. Kortom goede service van Boolchands door alles gratis te transporteren. Nu zit u waarschijnlijk te denken niets transport, gewoon een andere laptop en ze trappen erin.......... Helaas, we hadden alles netjes gemerkt en wat we kregen hadden we op St Maarten gezien, tot en met ons eigen geschreven briefje met contactgegevens op de doos.

Uiteraard ook nog met de ouders op stap geweest, allereerst woensdag met een rondwandeling door Otrobanda. De gids kenden we al. Hij praat veel en tijdens de rondwandeling nog meer. Twee uur een regenval van woorden.... we weten nu alles van dat gedeelte Otrobanda.
De vorige keer dat we de ronde wilden lopen waren we vergeten te reserveren. Ditmaal netjes gedaan waardoor hij op kwam dagen. Had de groep van een 30 man ook mazzel bij, want welke toerist gaat nu bellen als zoiets gewoon aangekondigd staat??
Hij doet het wel overigens wel voorkomen dat het gratis is, de verrassing is dan ook aan het einde als hij 10 gulden per persoon afrekent. Hopelijk steekt hij een gedeelte in herstel waar hij veel en veel over praat.
Na afloop bij Kontiki gegeten, de bediening helaas ditmaal minder. Zo kregen we de fles wijn (die besteld was tijdens het voorgerecht) ongeveer bij de laatste hap van het hoofdgerecht. Aangezien de combinatie vlees met een wijntje onze voorkeur heeft (is toch vrij normaal?) maakten we een opmerking dat we de wijn redelijk laat vonden en het eten bijna op was. Kon het meisje nog niet helemaal bevatten geloof ik, fijn die Nederlandse stagiaires.
Donderdag en vrijdag zijn ze weer samen op stap geweest om vrijdag einde van de middag de BBQ voor te bereiden. Gelet op de grootte van de groep Roland maar gevraagd voor de party BBQ..... nu ging die niet helemaal OK. De bbq was er, de poot waar die op moet staan, maar het rooster: vergeten!
Om nu het vlees tussen de kolen te gooien is ook niet de oplossing, dus alternatieve roosters gebruikt. Het vlees was er zeker niet minder om.

Roland en Barbara hadden Kitty en Ed meegenomen, Mark en Natascha waren present en last but not least Wladek en Marie Jose. Ed had ook deze vakantie de pech iets te overkomen. Was het al 2 vakanties gelukt om de medische voorzieningen te bekijken op het eiland ook ditmaal lukte het hem. Ook ditmaal mocht (moest?) hij weer klussen bij Roland en Barbara en ging het mis met een glazen deur, waarbij het glas dus bleek los te zitten. Resultaat een heftig bloedende ader, hechtingen en onze krukken voor de beweging. Twee dagen met zijn voet omhoog vond hij ook niets.

Zaterdag door naar Punda. De vorige keer hadden we al met z’n vieren het maritiem museum bezocht, ditmaal de rondvaart gemaakt door de haven.
Even de informatie voor de belangstellenden, mocht u niet geïnteresseerd zijn, even deze paragraaf overslaan. De haven van Willemstad, Curaçao is de 2e van het Koninkrijk. Dit na Rotterdam, maar dus voor Amsterdam. Met een 3500 binnenkomende schepen dus geen kleintje. De haven wordt gekenmerkt doordat die geheel natuurlijk is en op vele plekken een 20 meter diep. De meeste schepen kunnen dus moeiteloos binnenvaren.
De activiteit in de haven wordt veroorzaakt door de grote raffinaderij, container overslag (voor Caribisch gebied) en de Curaçaose  dokmaatschappij met 3 grote dokken waar de grootste schepen in ‘gedokt’ kunnen worden. Overigens lag hier vorig jaar ook een groot cruiseschip in, een geweldig gezicht.  Uiteraard is ook de cruise industrie van groot belang.

Wat ik me nu bedenk is dat de foto software nog niet geïnstalleerd is, het wordt dus even alleen tekst, volgende keer krijg je weer het geheel. De vrouw in de rondvaart praatte ook wat af tot het kinderachtige toe. Zo was ze trots op de container terminal waar ze heel slim de containers die al eerste eraf moesten als laatste gingen laden en dat dan met een heel verhaal erom heen door voorbeelden te geven hoe het ging als het schip eerst naar Spanje ging en dan Nederland. Noem ik meer logica. Over vrouwenlogica kan u overigens alles lezen bij Casaspider in zijn eerdere colums..

De Pelikaan van de Marine lag ook nog in Punda voor bezichtiging en daar even gebruik van gemaakt. Enkele Boston Whealers erom heen voor het spectaculaire varen. Op een gegeven moment zag ik er dus al een voor de boot draaien, motor iets ophoog laten komen, Noëlle snel gewaarschuwd en dan zijn er gelukkig altijd nog mensen die gewoon blijven staan. Bootje vol speed weg en de mensen van top tot teen zeiknat, waarbij een het niet kon waarderen. En ja dan wordt het nog vermakelijker.

De middag was uiteraard voor Nederland - Tsjechie, die na wat storingen in de satelliet verbinding ook hier live doorkwam. Het resultaat was stukken minder en de 2e helft zelfs slaapverwekkend (of niet broertje).

Mijn ouders hadden we vorig jaar een boek gegeven met veel wandelroutes over Curaçao. Enkele daarvan hadden ze al gedaan deze vakantie (oa Boca Table, St Michiel) en zondag de route gelopen bij St Joris. De dogs konden dan namelijk ook mee. Ontdekken we zelf ook weer nieuwe plekken. Waar het normaal droog is op Curaçao (en momenteel zeker) liepen we daar plotseling een groen stuk in met enorme palmen, mangrove etc. Een soort oase in de woestijn zal ik maar zeggen.

De middag zijn we maar wat groen gaan kappen en dan bij ons in de tuin wel te verstaan. De bomen liepen toch wel erg ver uit over het dak heen en zo een 5 tal autoladingen vol weggesnoeid.  Het happy hour helaas niet meer gehaald, wel het eten bij wederom Kontiki. Wladek en Marie Jose waren er ditmaal ook bij.... wellicht door hun aanwezigheid als vaste leverncier maar de bediening was ditmaal top!

Vanaf Curaçao weer een goede nieuwe week gewenst met veel plezier!

Tot de volgende week!

AYO, Noëlle en Benno