|
Week 52: 23 december t/m 29 december
Bon dia tur hende. Het 3e en voor deze
vakantie laatste verslag. Na de dagen in Duitsland, dagje België deze week doorgebracht in Nederland. Het verslag van de reis naar en de dagen in Duitsland staan er uiteraard nog evenals vorige week toen we van Duitsland naar Nederland gingen en tevens een paar gezellige dagen doorbrachten bij Hans, Margreet en Milan. Alle verhalen ook uiteraard in het BenNoëlle’s historisch overzicht.
Na updates vanaf luchthavens ditmaal de start
van deze update vanuit de boeing 747, die ons van Nederland weer naar huis brengt. Eens kijken of het wat wordt op 10 km hoogte, een snelheid van rond de 900 km/u en onder het genot van een heerlijk flesje witte
(Zuid Afrikaanse) wijn.
We moesten nog even wat foto’s inhalen van vorige week dus die eerst maar publiceren:
 
Dit was het etentje bij Constance.
Allereerst Sessie en Dushie op de foto gevolgd door hun baasje Constance. De onderste twee zijn wat van de tafel.
De zondag was nog even bij Hans, Margreet en Milan voor het vertrek naar Apeldoorn. Uiteraard ook n og even onze kleine grote vriend hier:
De rest van de zondag dus bij Benno’s ouders en ook hier fotografeerde Noëlle weer de
kerstboom. Niet allemaal heb ik ze gepubliceerd aangezien deze echte kaarsjes had hierbij:
Zo dan zijn we van vorige week weer geheel bij met de plaatjes aangezien deze je
wellicht meer zeggen dan mijn stomme geleuter.
Maandag de 23e was een dagje voor shoppen in Arnhem. Helaas wel vroeg aangezien
de juwelier het eerste stond en die graag Noëlle’s ringen vroeg wilde ontvangen. Bleek achteraf een dom idee, van 1 ring
zat het ‘steentje’ los en dan denk ik maar beter 1 steentje in de ring dan 10 op het grindpad. Voor de rest wordt het dan
wellicht afgezaagd, kleding en zo nog wat andere dingen zoeken. Ook hier weer de ontdekking dat Nederland niet altijd
voordeliger is dan Curacao. Enkele dingen dus maar niet gekocht. En ja toen werd het ‘s avonds aftellen naar Noëlle’s
verjaardag. Van ‘oudsher’ wordt haar verjaardag ‘s nachts gevierd om 0.00 uur aangezien de 24e vaak een dag was met
voorbereidingen voor de kerst en kerstnacht weer voor de volgende cadeaus gebruikt wordt. De avond, na een heerlijk
andijvie stampot maaltijd bij mijn ouders nog even doorgebracht in Apeldoorn waar nog een koopavond was. Voor de verandering alleen kijken, kijken en niet kopen, een bezoekje aan de Apeldoornse schaatsbaan en een drankje bij de “Notaris”, wel bekend bij mijn ouders.
0.00 uur: Noëlle 29 jaar !!! En dat ging niet zomaar voorbij, compleet met vuurwerk werd haar nieuwe jaar ingeluid. Het
uitblazen van dit kaarsje lukte haar ook nog steeds zoals je ziet (of was gewoon het vuurwerk op??)
 
Na al dat vuurwerk geweld uiteraard de cadeaus, een borreltje wat taart en om half 2 gingen toch onze kaarsjes uit, maar
de verjaardag was gestart. De volgende morgen na een goed ontbijtje gereden naar Herkenbosch (nabij Roermond).
Noëlle snel via har ouders voor de felicitaties en toen door naar Duitsland om even langs een zwembad winkel te gaan en
enkele schoenenzaken te plunderen. Oh ja tussendoor kwam ook nog even bezoek binnen bij Noëlle’s ouders... even zoeken
Verder op Noëlle’s verjaardagstournee en langs haar oma gereden. Nog onveranderd...........
en zo reden we verder tijdens haar verjaardag. Vanuit Heythuijsen vaart gezet naar Sint Odilienberg. Voor de wat mindere
kaartvaste mensen al deze plaatsjes liggen rondom Roermond. In Sint Odielenberg toevallig Lei, Truus en Jarno (oom,
tante, neef) ontmoet die wel erg verbaast keken toen we langs reden. Maar ja dat verwacht je natuurlijk ook niet als je
niet weet dat de eilandbewoners in Nederland zijn. Het doel was Wim en Mia Knippels en daar was het ook onveranderd
gezellig. Leuk cadeau voor Noëlle (nogmaals dank en het staat nu op het dressoir), foto’s van Grandi en Chikitu gekregen
en een cadeau die we weer in januari mogen afleveren op Curacao. Wim en Mia kennende ontbrak een drankje(s) en eten
uiteraard niet...... en we moesten nog gaan eten daarna. Maar oké een hoop lol en om 7 uur snel naar de ouders van
Noëlle waar we weer om 6 uur (Antilliaans kwartiertje) hadden afgesproken. We wisten nog een weg tussendoor, het was een paar keer gokken, maar het was allemaal goed.
Noëlle was natuurlijk weer druk in de weer met de camera dus weer even zoeken voor de juiste plaatjes. Begreep later van
Chantal (dochter) dat de foto’s vanuit de verkeerde hoek waren genomen nu kon ze nog het nieuwe interieur niet zien... sorry.
En voor jullie denken nu staat Benno weer met een biertje op de foto! Zoals hierboven vermeld Noëlle ging foto’s nemen,
dus moest het drankje wel even voor haar vasthouden.  
Gelukkig wat ruimte over gelaten en de maaltijd bij Noëlle’s ouders genuttigd. Het was zuurkool met wordt voor de jarige
job en chinees voor de 3 andere gelukkigen. Chinezen zijn er wel op Curacao maar dan toch even anders. Helaas was
Noëlle uiteindelijk niet gelukkig met de zuurkool. Begin keek ze nog lachend (Benno even achter het toestel en zie Noëlle
hoefde niet even mijn bier vast te houden), alleen werd het na een half uurtje een stuk minder prettig. Haar oog zwelde in
een kwartier tijd op en leverde een grote bol op haar oog op. Snel de auto in en naar de 1ehulp van Roermond. Na
langdurig onderzoek bleek het een ontsteking te zijn. Vanuit de warmte naar de kou is het rondom je ogen gevoelig,
indien dan plotseling hierop erge warmte of kou komt (damp zuurkool) kan dit in een keer ontsteken en dergelijke reacties geven..... Remedie was rust voor het oog en nog meer rust.

Hierboven het resultaat, gelukkig was nog wel een oog opengehouden en konden de
kerstcadeauss gewoon geopend worden. Dan weet ik dat de route onlogisch wordt wat 2e kerstdag was het retour richting
Apeldoorn om deze dag nog bij mijn ouders door te brengen. Helaas was het niet het ideale weer zullen we maar zeggen
en werd het dus een middag van gezellig praten, spelletjes en andere gezelligheid. Voor het diner nog even wat gewandeld
tussen 2 buien door en daarna lekker aangeschoven voor het voorgerecht, heerlijke eendenborst en teramisoe voor Noëlle
na. De avond werd voor de koffers (hoe krijgen we een 150 kg een beetje fatsoenlijk en niet overdreven in een paar koffers) om die uiteindelijk de volgende morgen richting Schiphol te rijden.
Het was gelukkig de dag na kerst dus voor de verandering geen files op de snelwegen en snel op Schiphol belandt. De
Renalut Clio weer ingeleverd bij BB&L en de eerste koffers in gaan checken. Was ook weer ‘grappig’. Op de scan zagen ze
een verdacht pakketje in de koffer aangezien dat geheel zwart oplichtte in de koffer. De koffer moest open, althans hij
vroeg vriendelijk of hij mocht kijken. Op mijn antwoord dat ik waarschijnlijk weinig keus had antwoordde hij nee dus
helaas (hoe krijgen we die ooit weer dicht??) de koffer geopend. Al snel was het de inhoud van een plastic zakje de zwarte
vlek veroorzaakte. Het antwoord op zijn vraag wat erin zat was kennelijk voldoende en de koffer mocht weer dicht. grrrrr. Waarom moest dat ding dan open als ze toch niet kijken.... categorie steekproef??
90 kilo mocht zonder probleem het ruim in en toen maar snel gaan koffie drinken met beide ouders als afscheid. Snel
sigaretten gehaald voor Berdie & Ryan, boarden, Antillen controle passeren, handbagage het vliegtuig inpraten (althans
wel sjouwen maar was naar de mening toch wel wat veel) en toen zitten, films kijken and relaxing.
Het weekend nog het meest rustige gehad van de vakantie. lekker bijkomen wat opruimen en weinig doen. Uiteraard wel
volop met de honden gespeeld die weer blij waren dat we er zijn.
Ook weer de kranten bijgelezen. Nederland heeft eindelijk de body scan gestuurd en ze komen er nu ook achter dat de
toevoer naar Nederland toch blijft. Nu de Antillen streng gecontroleerd worden wijken de slikkers en vervoerders uit wat
over het algemeen toch al geen Antilliaanse- en Europese Nederlanders waren....
Met de KLM merkten we al dat we boven Curacao zaten door het vuurwerk. Het weekend is het alleen maar meer geworden
dus op naar oud en nieuw zou ik zeggen.
Vanuit de sky weer een goede nieuwe week gewenst met veel plezier!
Tot de volgende week!
AYO, Noëlle en Benno
|