Week 50

Week 50: 9 december t/m 15 december

Bon dia tur hende. We beginnen deze week maar tijdig met het bijwerken van dit geheel. Na Aruba International Airport deze week de update vanaf Curacao International Airport. Stopcontact gevonden, stoeltje bijgetrokken en we zitten heerlijk in de hal te wachten op de KLM. We schrijven dit d.d. donderdag 12 december dus zullen alleen een gedeelte van de week nu kunnen verslaan.
Casaspider had voor het verslag van week 48 meerdere keren tevergeefs gekeken aangezien die wat laat gepubliceerd werd, vandaar mijn belofte zelfs vanuit Nederland nu tijdig te gaan aanleveren. Bij deze Peter!! En oh ja zijn brander doet het ook weer onder linux, binnenkort dus ook mooie foto albums op deze site. Moet ergens in 2003 gaan lukken.

En ja dan lees ik ook altijd nog hoe riant Casaspider erbij zit compleet met sigaren, eten en exotische drankjes. Wij doen het nu met een cola uit plastic cup en een hot-dog. Verschil moet er wezen.

Als Peter (de vader van Noëlle) dit leest zijn we dus inmiddels in Nederland. Voor hem op dit moment nog een grote verrassing aangezien hij nog steeds in de veronderstelling verkeerd dat we 22 december aankomen. Zaterdag zijn 60e verjaardag en dit vonden we (o.a.) wel een origineel cadeau. De reactie leest u later.....

Na deze lange aanloop maar even de vaste linken naar de vorige week waarin Sinterklaas gevoerd gevierd werd met boerenkool, zuurkool en gedobbeld werd om de prijzen. Het complete overzicht is uiteraard ook weer bijgewerkt.

Zo zat ik te schrijven over Casaspider, zo spreken we Paolo (een zeer vriendelijke Italiaan) die eveneens op de KLM zit te wachten. Hij is hier voor werk geweest en kent dus weer spider, it is a small world after all. Paolo had wel een typerende uitspraak dat de Nederlanders (inclusief Spider) bij UTS schenen te veranderen na een paar bier....   De foto’s op Daaibooi baai vond hij dan ook typerend voor Spider....

Nu loopt ook nog mijn broer Peter binnen, het wordt erg verwarrend als die Peters maar ok. Ik hoop dat u er nog bent na deze inleiding......  let’s start!

Noëlle had maandagavond even haar sleutels en een tientje op de grond bij het zwembad gelegd. Sleutels vond Grandi kennelijk niet zo leuk om mee te spelen, het briefje van 10 gulden echter des te leuker. Kortom hij met het tientje weg, zakgeld begrijpt hij kennelijk niet dus ging hij maar kauwen. Voor de liefhebber: het moet er ook weer uit dus als u wilt gaan zoeken met plakband: u is welkom!

Oh ja maandag ons ook laten registreren voor de 2e kamer verkiezingen op 22 januari 2003. Wij mogen dan stemmen bij de Nederlandse vertegenwoordiging van Nederland in Willemstad. Het wordt steeds leuker in Nederland met de lijst Ratelband.nl.  Alhoewel de politiek op de Antillen was ook volop in beweging afgelopen week. Zoals je wellicht weet hebben we een (lands)regering voor de Nederlandse Antillen en op ieder eiland is er een eilandsraad. Dit is wat vergelijkbaar met een gemeente. Bij drie gedeputeerden (‘wethouders’) zijn afgelopen week huiszoekingen geweest en 1 van de 3 is tevens aangehouden, allen verdacht van het aannemen van steekpenningen. Een soort bouwfraude alleen wellicht wat minder doortrapt.
Maar nu wel het probleem vanuit al een kleine gemeenschap moeten gekozen politieke partijen dus ministers en gedeputeerden leveren. Als er nu door dit soort voorvallen al mensen wegvallen wordt de spoeling erg dun voor opvolging. We houden je op de hoogte.

De oppositiepartij met FOL-leider Anthony Godett schreeuwde gelijk weer in alle kranten. ZIjn partijleden zijn namelijk ook in een eerdere fase aangehouden in hetzelfde onderzoek... enkele citaten over de andere partij:  "Zo zie je maar: wie omhoog spuugt, krijgt een fluim in zijn gezicht." “Ik wil  niemand achter de tralies zien, maar wij hebben onze eigen inlichtingendienst en  ik denk niet alleen dat waar er rook is ook vuur is, ik weet zeker dat er een heel groot vuur is. En wie iets verkeerd heeft gedaan, moet niet alleen op de blaren zitten, maar eerst zijn billen flink branden." Godett gaat nog een  stap verder: iedereen moet worden onderzocht. "Waarom wachten we al twee jaar op het SOAB-onderzoek naar de Covey-aanbesteding van gedeputeerde Oscar Castillo?  Het OM moet bij de SOAB een inval doen! En de offcieren van justitie moeten worden onderzocht, en de rechters ook. Want wie zal de bewakers  bewaken?"      

Hoogstaande politiek???..........niet dus!

De dag voor het vertrek kreeg de Cavalier (auto) het wel erg warm. Af en toe was het goed en af en toe weer totaal in het rood. De donderdag toch maar even de auto naar de garage gebracht en helaas was dus de termostaat kapot. Dat moest dus vervangen worden. Een voordeel bij dit nadeel was dat mijn broer dus op het eiland was, hem gebeld voor de lift op en neer garage en uiteindelijk lekker geluncht bij de tropen.
Na de lunch ‘even’ nog de auto ophalen. Voor de lunch lag hij te slapen en na onze lunch was hij even weg. En dan wacht niets anders dan ook maar op een stoeltje te gaan zitten wachten...........

En dan eind van de middag inchecken voor de KLM785 voor hetr vertrek naar Nederland, maar ja dat had u wellicht al begrepen uit bovenstaande. We gingen dus al verrassing voor Noëlle’s vader naar Nederland als zijn 60e verjaardagscadeau.

Berdie en Ryan ons weggebracht naar HATO die daarna ons huis hebben ingenomen. Het huis wordt nu dus naast hen bewaakt door 4 honden aangezien Grandi & Chikitu ook gezelschap krijgen van de 2 honden van Berdie & Ryan. Daarna inchecken, alle HATO controles door voor de bollekes en dan weer wachten met alle belevenissen van de inleiding.

Een uurtje later de boeing 747 in, beide nog net het eten gehaald en daarna SLAPEN tot ongeveer een uur voor landing aangezien toen het volgende eten werd geserveerd. Een ideale vlucht dus. De kerst film met Lesley Nielsen gemist en Noëlle de tax free shopping. Wellicht de terugreis.

Vrijdag de 13e hebben we dus weer voet gezet aan Nederlandse bodem. Direct mijn ouders ontdekt in de ontvangsthal en na wederom lang wachten op de koffers (defecte band) die hal in kunnen lopen. Na ontvangst stapten mijn ouders opzij en daar stonden Hans, Margreet en Milan. Echt een leuke verrassing en deze voor ons tot het laatse moment onbekend. Kortom snel de huurauto voor de komende 2 weken opgehaald en bij een restaurant in de buurt gaan lunchen met de groep.

 

 

 

 

 

 

 

Gelijk daarna maar een echt Hollands gebruik gedaan: de vrijdagse file. Dat is dus echt weer wennen, half 4 ‘s middags en dan stilstaan, echt stilstaan en weer een beetje rijden. Sommige dingen mis je dus niet op de Antillen kwamen we snel achter. Kortom veel uurtjes in de auto en een 380 kilometer rijden. Afstanden die we normaal nog niet in een week afleggen.

Door de mist (ook een verschijnsel dat je niet mist) toch op tijd gearriveerd in Heilbachsee, een Grandorado park bij Gunderath (Dld). Daar maar bij de poort Noëlle’s vader opgebeld om de schok wat te verdelen. Zijn enige reacties waren: dit kan toch niet waar zijn, dit zou wel een erg flauwe grap zijn, dit kan niet...... maar hij ging toch maar bij het raam en deur kijken of er toch niets voorreed.

Werd dus een erg leuke ontvangst, veel verhalen na een jaar en om 0.00 uur de cadeaus voor zijn 60e verjaardag.

Na al die spanningen de zaterdag doorgebracht in Mayen en de zondag on Cochem. Twee Duitse plaatsjes in de Eifel. Erg leuk, alleen helaas beide in de mist. Al hoewel dat laatste maakt toch ook wel een bepaalde sfeer op de kerstmarkten en smaakt de gluhwein dan des te lekkerder. Het werden dus 2 dagen shoppen, rondkijken, eten en drinken. Het lijkt wel vakantie, maar dat is het dus ook.

 Update: 02 Sep, 2006

De afronding van dit verhaal is dus dinsdag geworden vanuit Katwijk. Vanuit Nederland weer een goede nieuwe week gewenst met veel plezier!

Tot de volgende week!

AYO, Noëlle en Benno